Pomoc Psychologiczno Pedagogiczna

        • Ścieżka Pomocy: Przemoc Rówieśnicza w szkole - Rodzic

        • ŚCIEŻKA POMOCY
          PRZEMOC RÓWIEŚNICZA W SZKOLE
          ➢ DLA RODZICA

          Możesz też zwrócić się o:

          • Informację na temat podjętych przez szkołę działań w celu rozwiązania problemu przemocy rówieśniczej.
          • Zapewnienie dodatkowych środków bezpieczeństwa uczniowi/uczennicy i bieżące monitorowanie sytuacji w szkole.
          • W razie konieczności ustalenie planu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

          Monitoruj sytuację!

          Pozostań w stałym kontakcie ze szkołą – pozyskaj informacje o efektach podjętych działań.

          Dyskretnie obserwuj dziecko – jego zachowanie, samopoczucie, rozmawiaj o relacjach w klasie.

           

          Gdzie możesz poprosić o dodatkowe wsparcie dla dziecka?

          W razie konieczności możesz skorzystać z pomocy systemu opieki zdrowotnej:

          Zespołów i Ośrodków Środowiskowej Pomocy Psychologicznej i Psychoterapeutycznej dla Dzieci i Młodzieży – I poziom referencyjny.

          W przypadku występowania niepokojących objawów związanych z problemami psychicznymi możesz skorzystać ze świadczeń w zakresie Zespołu lub Ośrodka środowiskowej opieki psychologicznej i psychoterapeutycznej dla dzieci i młodzieży.

          Świadczenia przeznaczone są dla dzieci oraz młodzieży do 21 r.ż. kształcącej się w szkołach ponadpodstawowych do ich ukończenia (z zastrzeżeniem, że osoby poniżej 18 r.ż. muszą posiadać zgodę opiekuna prawnego na korzystanie ze świadczeń).

          W zespole lub ośrodku możesz skorzystać z następujących świadczeń:

          • porada psychologiczna diagnostyczna
          • porada psychologiczna
          • sesja psychoterapii indywidualnej
          • sesja psychoterapii rodzinnej
          • sesja psychoterapii grupowej
          • sesja wsparcia psychospołecznego
          • wizyta, porada domowa lub środowiskowa
          • wizyta osoby prowadzącej terapię środowiskową.

          Świadczenia realizowane są przez zespół specjalistów: psychologa, psychoterapeutę oraz terapeutę środowiskowego.

          Opieka w ramach I poziomu referencyjnego oparta jest przede wszystkim na realizacji świadczeń w środowisku. Z tego powodu zalecany jest wybór placówki jak najbliżej miejsca zamieszkania.

          Do świadczeń realizowanych w zakresie I poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.

          Centrów Zdrowia Psychicznego – II poziom referencyjny.

          W przypadku potrzeby uzyskania porady lekarza psychiatry możesz skierować się do:

          • Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży – poradnia zdrowia psychicznego – w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci, realizowane są świadczenia ambulatoryjne przez lekarzy psychiatrów, psychologów oraz psychoterapeutów;
          • Centrum Zdrowia Psychicznego dla Dzieci i Młodzieży – w którym w ramach poradni zdrowia psychicznego dla dzieci i na Oddziale dziennym psychiatrycznym rehabilitacyjnym dla dzieci, realizowane są odpowiednio świadczenia ambulatoryjne i dzienne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.

          Do świadczeń realizowanych w poradni zdrowia psychicznego dla dzieci w zakresie II poziomu referencyjnego skierowanie NIE JEST WYMAGANE.

          Bezpośredni link do mapy: https://czp.org.pl/mapa/

          Ośrodków Wysokospecjalistycznej Całodobowej Opieki Psychiatrycznej – III poziom referencyjny

          W ramach oddziału psychiatrycznego dla dzieci realizowane są świadczenia stacjonarne przez lekarzy psychiatrów, psychologów, psychoterapeutów, terapeutów zajęciowych.

          Do świadczeń realizowanych w zakresie III poziomu referencyjnego WYMAGANE JEST SKIEROWANIE.

          W stanie nagłego zagrożenia życia możesz zgłosić się do Ośrodka III poziomu referencyjnego (szpitala) bez skierowania.

          WYKAZ OŚRODKÓW I, II i III POZIOMU REFERENCYJNEGO

          https://www.nfz.gov.pl/dla-pacjenta/informacje-o-swiadczeniach/ochrony-zdrowia-psychicznego-dzieci-i-mlodziezy/

          W sytuacjach nagłych, gdy stan zdrowia dziecka wymaga natychmiastowej interwencji lekarskiej, każdy jest zobowiązany do udzielenia pomocy przedmedycznej w zakresie posiadanych umiejętności oraz do skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego[1].

          Ponadto możesz skorzystać z poniższych telefonów zaufania:

          Telefon

          Numer

          Dziecięcy Telefon Zaufania Rzecznika Praw Dziecka

          800 12 12 12

          Telefon Zaufania Dzieci i Młodzieży

          116 111

          Telefon Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę lub Linii Pomocy Pokrzywdzonym

          800 100 100 lub 222 309 900

          Centrum Wsparcia dla osób dorosłych w kryzysie psychicznym

          800 70 2222

          Telefon wsparcia emocjonalnego dla dorosłych

          116 123

          Numer alarmowy w sytuacjach zagrożenia zdrowia i życia

          112

           

          Brak reakcji szkoły / eskalacja przemocy

          Gdzie należy się zgłosić:

          • Kuratorium oświaty – w przypadku, gdy szkoła nie podejmuje skutecznych kroków, nawet na Twoją interwencję, aby zapobiec przemocy, należy skierować pismo do właściwego miejscowo kuratora oświaty, ze skargą lub wnioskiem o zbadanie sprawy i podjęcie stosownych działań w ramach sprawowanego nadzoru pedagogicznego,
          • Rzecznik Praw Dziecka – podejmuje działania w związku z naruszeniem praw dziecka lub dobra dziecka. Zajmuje się przypadkami indywidualnymi, jeżeli wcześniej nie zostały rozwiązane we właściwy sposób, mimo że wykorzystano dostępne możliwości prawne. Dzieci i młodzież mogą również skorzystać z czatu na stronie Rzecznika Praw Dziecka: Link: czat.brpd.gov.pl
          • Ośrodek pomocy społecznej, Policja/prokuratura/sąd rodzinny – jeśli przemoc ma charakter przestępstwa (np. pobicie, groźby, znęcanie się fizyczne i/lub psychiczne, upowszechnianie informacji na temat dziecka w Internecie bez jego zgody).

          DODATKOWE WSKAZÓWKI DLA RODZICA:

          Pamiętaj, aby działać w interesie zdrowia fizycznego i psychicznego, w tym bezpieczeństwa dziecka.

          Wspieraj dziecko w budowaniu asertywności, aby rozwijać jego umiejętności społeczne.

          Nie obciążaj dziecka odpowiedzialnością za to, że jest ofiarą sprawcy, osobą doznającą przemocy.

           

           

          [1] Art. 4 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. z 2021 r., poz. 2053).